واکنش به گروهک های تجزیه طلب باید با تنوع بیشتری در اقدام، همراه باشد. دستاوردِ القایِ «اشراف اطلاعاتی» با ترور هدفمند سران گروهک ها و برخی نیروهای رده بالای آنها و فرماندهان نظامی، بر هسته های خفته ی این گروهک ها در داخل کشور از حملات پهپادی و موشکی به ساختمان و تأسیسات پایگاه بیشتر است. (شدت آسیب ناشی از حملات پهپادی به افراد، دپوی سلاح و تجهیزات را گروهک سانسور می کند تا انگیزه نیروهای داخل کشور برای اقدام حفظ شود) // بنابراین حتی اگر نهاد نظامی-امنیتی برای حذف فیزیکی رده های بالا در خارج از کشور تلفات انسانی یا هزینه های دیگری متحمل شود، در این «برهه خاص» باید آنرا بپذیرد و حتی با دادن تلفات، سران این گروهک ها را ترور کند. (اصولاً نداشتن چنین دسترسی ای در مقابل گروهک های با هسته اصلیِ حداکثر چندصد نفره، به ضعف نهاد امنیتی تفسیر می شود)